Als je een grote impeller koopt moet je daar natuurlijk ook een snel vliegtuig omheen bouwen (foto 1), een Jet uiteraard. Voor de leken onder u, een impeller is een propeller voor een vliegtuig, maar dan inwendig in een koker draaiend. Op foto 1 ligt de impeller achter het toestel en op foto [...]]]>

Als je een grote impeller koopt moet je daar natuurlijk ook een snel vliegtuig omheen bouwen (foto 1), een Jet uiteraard. Voor de leken onder u, een impeller is een propeller voor een vliegtuig, maar dan inwendig in een koker draaiend. Op foto 1 ligt de impeller achter het toestel en op foto 2 ziet u een close up. De impeller wordt meestal achterin een jet geplaatst. Zie de impeller maar als een iets mindere vervanging van een turbine in een F16. Daarnaast, meteen professioneel, wordt de Jet ook voorzien van inklapbare wielen overal, met vering om de klappen bij het landen op te vangen.

Gisteravond hebben we ons voornamelijk bezig gehouden met testen van de apparatuur en het inbouwen van de inklapbare wielen (Foto 3). Het mooiste was de test van de impeller, die maakt zoveel toeren en heeft zoveel stuwkracht dat je moeite hebt om hem in de handen te houden. Alle losliggende lichte delen in de garage vlogen in het rond. En dat op halve kracht, gatverpieleke zeg, als ik dat ding niet goed had vast gehad was die met regelaar en al meteen al naar buiten gevlogen. Normale mensen zetten bij zo’n test de motor in een motorsteun, wij ook, maar voor dit afwijkende model hadden we er geen en waren mijn handen een acceptabel alternatief. Een memorabele avond dus, en bij deze gerapporteerd.

Alle afbeeldingen zijn te vergroten door erop te klikken.

Zachtjes zoevende scheerde de buizerd laag over de bomen om zijn weg naar boven te vervolgen. Het beetje energie dat nodig was om zijn glijvluchten te maken kwam uit een goudkleurig motorblokje en een lipopack. Hij wilde gewoon niet meer naar beneden komen. Zijn collega buizerd was al met de noorderzon [...]]]>

Zachtjes zoevende scheerde de buizerd laag over de bomen om zijn weg naar boven te vervolgen. Het beetje energie dat nodig was om zijn glijvluchten te maken kwam uit een goudkleurig motorblokje en een lipopack. Hij wilde gewoon niet meer naar beneden komen. Zijn collega buizerd was al met de noorderzon vertrokken en hij vloog maar voort over de weilanden. Uiteindelijk vloeide hij zich moe maar voldaan naast ons neer op het veld. Even wat nieuwe energie bij tanken uit de accu van een rood monster op wielen. Langzaam kwam er weer wat leven in de brouwerij en kon de vlucht vervolgd worden. Vriendelijk keek de vogel mij aan toen ik hem langzaam weg liet glijden uit mijn handen. Ronde na ronde vloog hij boven ons en hoger en hoger steeg hij boven ieder vliegtuig uit. Plots schoot hij omhoog, er werd een kreet geslaakt, en de buizerd brak een vleugel. Als een raket scheerde hij de honderden meters naar onderen en verloor ook meteen zijn tweede vleugel. Als een ongeleid projectiel viel hij recht naar beneden en miste op een paar haren na enkele voorbijgangers, wel al wat op leeftijd weliswaar, maar toch. Eenmaal op de grond, ontstond er een steekvlam en een rookpluim gaf aan waar de vogel zijn laatste adem uitblies. De vroeg bejaarde wandelaars bleven even geschrokken staan toen mijn vriend Humberto trachtte eerste hulp te gaan verlenen. Maar helaas, dat mocht niet meer baten, iedere hulp kwam te laat. Met de uitgebrande resten in onze armen vertrok de rouwstoet richting het in middels grijs van de stof geworden rode monster. Het einde van een zeer trouwe vriend. De resten werden achterin de stationwagen gelegd en zullen aanstaande woensdag door de gemeente worden aangeboden ter crematie.

Geschrokken waren we met z’n allen, je bent dan wel verzekerd als er iets fout gaat, maar als iemand zo’n ongeleid projectiel van grote hoogte op zijn kop krijgt kun je dat moeilijk verkopen. Gelukkig viel hij nog net binnen de toegestane grenzen, veel scheelde het echter niet. De beide vleugels hebben we niet meer gevonden. Het Lipopack (de accu’s) raakte bij de val dusdanig beschadigd dat het spontaan in brand vloog. De elektronica van het vliegtuig en het vliegtuig zelf kunnen we afschrijven. Uit de resten hebben we kunnen afleiden waar het fout ging. Door een thermiek-bel werd de druk op de vleugels te hoog (groot oppervlak) en scheurde daardoor van de romp af. We zijn ons aan het bezinnen hoe we dit bij onze nieuwe buizerd, waarvan u verleden week het begin heeft gezien, kunnen opvangen. Deze heeft namelijk een nog groter oppervlak als vleugel. (door op de foto’s te klikken krijgt u ze in groot formaat te zien)

Gelukkig is er ook nog ruimte om af en toe gezellig een avondje te besteden aan het bouwen van vliegtuigen. Op de foto’s ziet u de eerste pogingen om een vleugel van een uit de kluiten gewassen buizerd te maken. Een spanwijdte van een metertje of drie is niet niks voor zo’n vogel [...]]]>

Gelukkig is er ook nog ruimte om af en toe gezellig een avondje te besteden aan het bouwen van vliegtuigen. Op de foto’s ziet u de eerste pogingen om een vleugel van een uit de kluiten gewassen buizerd te maken. Een spanwijdte van een metertje of drie is niet niks voor zo’n vogel toch. Luchtig in dit geval is toch straks toch echt de lucht in. En de spanning zit in het rond buigen van het materiaal om de spanten heen. Alleen rust kan je hierbij redden. En een helpende hand uiteraard. Alleen is zo’n klus bijna niet te doen. De spanten worden met hot glue (van de Action, want reclame maken doen we niet) gelijmd om zo een ronde vorm te verkrijgen. Het heeft voordelen om met hot glue te werken, maar zeker ook nadelen. De versteviging van aluminium is o.a. niet op deze manier te lijmen en het spul is echt hot…

De start van ieder modelbouwproject begint bij het uitzoeken van een model. Je hebt modellen waar je makkelijk mee kunt vliegen en je hebt de meer gewaagde modellen. Omdat we weer eens een bijzonder toestel willen maken en je die dingen niet vanaf een plaatje kunt maken, is de volgende [...]]]>

De start van ieder modelbouwproject begint bij het uitzoeken van een model. Je hebt modellen waar je makkelijk mee kunt vliegen en je hebt de meer gewaagde modellen. Omdat we weer eens een bijzonder toestel willen maken en je die dingen niet vanaf een plaatje kunt maken, is de volgende stap uiteraard het vinden van een goede tekening. Op de foto zie je hoe zo’n tekening eruit ziet. Als we dan helemaal geluk hebben, vinden we de tekening ook nog als CAD tekening zodat we er meteen me aan de slag kunnen. Maar helaas het toestel wat er nu gaat komen wordt weer eens het betere handwerk. Netjes vanaf de tekening alles klaar maken. Het materiaal hebben we ook al bepaald. Het toestel wordt weer voor het grootste gedeelte uit depron gemaakt (de vleesschaaltjes van Appie). Het XPS (roofmate) gaat weer even de plank op. Op de onderste foto het model wat we tussendoor aan het bouwen zijn om weer even aan de eigenschappen van het depron te wennen. En nee, op de Drone na, die de testvlucht niet heeft overleefd door een storing, ze vallen niet uit de lucht. We hebben momenteel modellen die we na de eerste vlucht al verkocht hebben, het wordt nog eens wat. In de zomer is het op het veld goed vertoeven (nou ja als het droog is). In de winter is het bouwen leuker, en het lijkt wel herfst, toch…